yw2012-250pxIn het kielwater van de Vlaamse Beweging warrelen woorden en zinnen die volbloed politieke programma's zijn. De klassiekers "Nooit meer Oorlog", "Hier Ons Bloed Wanneer Ons Recht" staan niet alleen. "Omver en erover" is een van de beknopte Vlaamse handvesten voor actie. De zin is gesmeed in het vuur en besprenkeld met het bloed van de Grote Oorlog.

Vandaag blijft hij actueel en passend. Paraat prijkt hij op de affiche van de IJzerwake 2012. Op de laatste zondag van augustus 2012 worden er tegelijkertijd in Steenstrate en in Diksmuide koppen geteld en woorden gewikt. Voor de elfde maal is de IJzerwake met de slogan "Omver en Erover" een repetitie voor een Vlaamse Stomme van Portici, een onafhankelijkheidsmoment dat onvermijdelijker en onvermijdelijker wordt. Moeten wij wachten tot de verkiezingen van 2014 om een meerderheid te acteren van radicale Vlaamse partijen, met geradicaliseerde vleugeltjes erbij van Vlaamse establishmentpartijen? Of leiden de gemeenteraadsverkiezingen van oktober, met het debacle van de klassieke prietpraatpartijen, in de eerste plaats van CD&V, tot een terminale regimecrisis? Houdt de regering-Di Rupo stand na de strijd om de gemeentelijke macht? Zijn er dan 1000 dagen nodig om iets te vormen wat een spookregering is met als hoofdopdracht de boedelscheiding uit te voeren? Het begint er op te lijken. De voortekenen van de storm zijn vinnig. Senator Rik Torfs van CD&V had het in zijn geruchtmakend interview in De Standaard van eind februari niet over Vlaamse eisen en de taak van zijn partij om die te realiseren. Wie de adem van zijn woorden voelde, weet dat zijn analyse van het zakkige gedrag van zijn partijgenoten opgaat voor alle terreinen waar CD&V-gekozenen opereren. Ondanks de sussende woorden van partijbonzen kunnen de gedachten van Torfs op veel instemming rekenen bij de militanten. Het stinkt in onze christendemocratie en de stoute woorden dat Vlaanderen niet instort zonder CD&V worden historisch. Een vergelijking. Het Nederlandse CDA lijdt evenzeer aan het euvel van vlottende partij. Er zijn niet enkel vlottende kiezers, en dat steeds meer in de Lage Landen, maar ook vlottende partijen: partijen die zover afwijken van hun beginselen, idealen, vastigheid dat zij uitsluitend vergaarbak zijn van bestuurders, van apparatsjiks zonder kraak noch smaak. CD&V is op weg met haar zwakke politieke toppersoneel en nog zwakkere programmapunten naar een verschrompeling tot de ChristenUnie bij onze noorderbuur, een randverschijnsel. Zullen Open VLD en SP.A beter varen? Heeft Groen buiten een natuurlijke alliantie met een stadselite, die per definitie klein is, toekomst? Vraagtekens alom.

Tegen deze achtergrond staat de weide in Steenstrate binnenkort opnieuw vol met radicalen, met vlaggen, met bloemen, met priesters, met militanten, met volksmensen, met middenstanders, met republikeinen. Er zal stof zijn voor vlammende gedachten en verwachtingen. Omver en Erover en zorg dat je d'r bij bent.

Zondag 25 augustus 2019: 18de IJzerwake