Vlamingen, bedevaarders,

100 jaar geleden eindigde de Grote Oorlog. Staan we vandaag aan de vooravond van een nog grotere oorlog?

En nee, ik doel niet op de politieke strijd tussen Vlamingen en Walen die in fysiek geweld zou ontaarden. Wie daar voor vreest maakt zichzelf belachelijk door zijn gebrek aan kennis van de vreedzame motor achter het Vlaamse streven naar recht, gelijkwaardigheid en zelfbeschikking in wat ooit ons eigen  land moet worden. Geen enkel volk ter wereld heeft zo vreedzaam en lijdzaam het hem aangedane onrecht verdragen, zoals de Vlaming in 188 jaar België. Nooit meer Oorlog was, is en blijft het devies voor Vlamingen, ondanks de diefstal, ondanks de politieke verknechting, ondanks het verwerpen van onze Vlaamse taal en identiteit, en dit terwijl Vlamingen de meerderheid zijn in dit land. Die Vlaamse vreedzame houding verdient onderstreept te worden!

Op welke komende strijd doel ik dan wel? Vrienden, bedevaarders, ik spreek u niet van een fysieke strijd – nog niet. Ik spreek u van een strijd tegen wie we zijn. De oorlog van morgen is niet fysiek, maar is een oorlog op vlak van het persoonlijke, het gezin, de gemeenschap en cultuur en ja zelfs ronduit de ganse beschaving.

Het klassieke Vlaamse gezin, waarvan wij allemaal trotse zonen of dochters zijn, wordt niet meer verdragen in deze tijden. Een man die nog man is en een nobele vader wordt, een vrouw die nog  vrouw is en een zorgzame moeder wil zijn. Het wordt uit de televisie en in de media in het algemeen geweerd, uit de schoolboeken, en in de straten vervangen door “parades” van licht andere aard. De krachten achter deze aanslag op het gezin en de promotie van perversies laten niet alleen aanstootgevende praalwagens door de straten donderen, maar maken ook een felle “opmars door de instellingen” om dit verwrongen en nefaste beleid mee te installeren. Genderneutrale toiletten? Alstublieft zeg!

Wanneer ik een oorlogsdreiging noem, heb ik het in de eerste plaats over de Islam – en dan gaat het niet over weerloze hulpbehoevende vluchtelingen.   Het gaat om grote groepen migranten die hier voor zichzelf een betere toekomst zoeken maar weigeren om zich aan te passen aan het gastland. "Wij zijn hier baas" was een veelgehoorde uitroep van Turken die hier op Erdogan gestemd hebben en met hun feestgedruis het verkeer en het bijhorende openbare leven platleggen in diverse steden. De oprichter van de Islam partij verklaart onomwonden dat hij de Sharia wil invoeren in België. Met dank voor de duidelijkheid.

Dat alles hebben we op de eerste plaats te danken aan onze politici. Als zij de andere kant blijven uitkijken, de waarheid blijven ontlopen of ontkennen is dat een misdaad die de geschiedenis zal ingaan als landverraad.

Want zij zijn het die met de feitelijke open grenzen politiek de massa immigratie toelaten.  Zij zijn het die de migratie-industrie van mensensmokkelaars laten voortbestaan. 

Het is een confrontatie met de tegenwoordige tijd, het ontglippen van onze vrijheid ten gunste van de islamisering. Ze willen het niet weten, ze willen het niet zien maar tegelijkertijd weten ze het stiekem wel. Islamisering is geen nieuws !

Wij Vlamingen weten dat, we zien dat, we begrijpen dat en … onze politici kijken de andere kant op. Wij hopen dat wij de andere kant uit kunnen lopen, nog heel lang. Maar dat is ijdele hoop. Zonder weerwoord, zonder standvastigheid, zonder verzet lopen radicale moslims over ons heen en neemt de islamisering niet alleen ons hedendaags leven maar ook onze toekomst over.

Het is onze wetgeving die wereldvreemde rechters toelaat om een ontspoorde interpretatie te geven aan nobele begrippen als mensenrechten en non-discriminatie.   Gewiekste en gewetenloze advocaten verdienen er fortuinen mee.   Gescheiden zwemuren voor mannen en vrouwen en Hallal maaltijden – ook voor ongelovigen- kunnen alleen omdat deze politici dat toelaten of zelfs ondersteunen.

Wil Vlaanderen zijn identiteit bewaren dan moet het roer worden omgegooid. En ja het kan anders.  Dat bewijzen landen als Polen, Hongarije, Slowakije, Kroatië, Denemarken, Tsjechië, Oostenrijk en Italië.

De grenzen moeten zonder meer dicht. Echte vluchtelingen moeten worden geholpen in landen die tot hun cultuursfeer behoren.

En tot die migranten die in Vlaanderen blijven wonen  zeggen wij klaar en duidelijk: leer onze taal en respecteer de normen en waarden waarop onze Vlaamse gemeenschap is opgebouwd! Op dat vlak kunnen wij geen duimbreed toegeven!

We kunnen niet toelaten dat moslims in Vlaanderen een afgescheiden gemeenschap gaan vormen met eigen rechtsregels, normen en waarden..

Het heeft geen zin dat we ons als Vlaams-nationalisten trachten te bevrijden van het Belgisch onrecht om ons te onderwerpen aan een barbaarse onderdrukkende religie.

Vrienden, medestrijders, de eerste en meest noodzakelijke stap richting een oplossing is de Vlaamse onafhankelijkheid. Volk, word Staat !

Willen we ooit het tij kunnen omkeren, dan kunnen we dat enkel in een Vlaanderen dat zelf over zijn lot kan beslissen, vrij van België en vrij van de EUssr! Een Vlaanderen vrij van door PS-belangen gestuurde politiezones en de 19 baronieën in Brussel, vrij van de vriendjespolitiek die de islamisering in de hand werkt, vrij van positieve discriminatie, vrij van voordelen voor hen die nooit enig voordeel aan Vlaanderen gebracht hebben!

Een onafhankelijk Vlaanderen kan maar democratisch bereikt worden wanneer alle Vlaamse partijen de handen in elkaar slaan, met de V-partijen op kop. Wie herinnert zich de Vijf Vlaamse resoluties nog? Waarom zou dat nu niet kunnen? Politiek is niet zich door bestaande regels laten lamleggen en tegenhouden, politiek is die actie ondernemen die moet ondernomen worden.

Echter, de Vlaams-nationale stem dreigt verloren te gaan aan versnippering. We hebben een Vuye&Wouters-fractie zonder partij, het Vlaams Belang zit nog steeds achter het ondemocratische cordon, NVA  verliest van zijn pluimen, mede als gevolg van de communautaire stilstand. De snoeiharde kritiek uit eigen gelederen dat ze niet de beloofde verandering heeft gebracht zwelt aan.

Eendracht maakt macht, leert een gezegde uit onzalige hoek ons. En wie aan de macht kan deelnemen, moet daarbinnen maximale daadkracht tonen in plaats van binnen de macht te wachten op een 50+1 meerderheid om zijn stem door te drukken.  Eendracht en daadkracht, kern van Vlaamse macht!

De Vlaamse strijd is niet langer een strijd voor gelijke rechten binnen België, maar een strijd om zelfbehoud in de bredere beschaving. Overleven in de criminele waanzin van de multicul. Het is voor Vlaanderen geen goed jaar geweest !

De begroting geraakt maar niet op orde, de staatsschuld blijft waanzinnig hoog, België is het enige EU-land waar de koopkracht is gedaald afgelopen jaar, terwijl de totale belastingen zijn gestegen. U kan het zelf niet verzinnen waarop er allemaal bijkomend belast wordt.

Politieke benoemingen, schandalen in zo goed als alle Brusselse organen, maar al te vaak rond de PS !

Vlaamse Vrienden,

We mogen, op deze plaats, nooit vergeten dat de strijd voor Vlaanderen in de eerste plaats een sociale strijd was en is. Een strijd die onlosmakelijk verbonden was, en helaas nog steeds is, met de taalstrijd.

Het is dan ook bedroevend om vast te stellen hoe na meer dan 2 jaar werkzaamheden in de commissie justitie, geen enkele van onze “Vlaamse” volksvertegenwoordigers door had dat met het wijzigen van de aard van enkele procedure- nietigheden, zij mee het dwingend karakter van de taalwetgeving in gerechtszaken, een baken, de enige taalwet die de leeuw wél klauwen gaf, uitholden. Vanaf nu kan van Opgrimbie tot in De Panne, maar vooral in de hele Vlaams rand rond Brussel, gedagvaard worden in het Frans en kan de rechter dat niet meer ambtshalve verhinderen. En wee u, indien u als Vlaming wél  een mondje Frans praat, want u krijgt uw zaak nooit meer in het Nederlands uitgelegd ! Wij gaan er verdomme eens te meer op achteruit, want deze juridische dwaasheid betekent een forse uitbreiding van de macht van de Franstalige rechtbanken en zet de poort open voor de verdere verfransing van Halle-Vilvoorde.

Ook in Brussel gaat het van kwaad naar erger met het respect voor onze taal. Lees er maar het jaarlijkse ‘horrorboek’, het verslag van de vicegouverneur op na over de miskenning van de taalwet in Brussel. Jaar na jaar denken de Franstaligen dat Brussel steeds meer van hen alleen is. En de Vlamingen, zij zitten er bij en kijken er naar. De vicegouverneur ontving in 2017 amper 7 klachten voor miskenning van de taalwet in Brusselse instellingen binnen zijn rechtsmacht.

Nochtans klagen Vlamingen dagelijks over het gebrek aan Nederlandstaligheid van de dienstverlening in gemeenten, ziekenhuizen en OCMW’s. Waar blijven de formele klachten dan? Waarom doen we zelf niet wat we minstens kunnen ? Waar blijft onze Vlaamse burgerplicht ?

Wij moeten stoppen met alleen maar klagen, maar ook de middelen grijpen die we hebben. Telkens opnieuw, de moed niet opgeven, de strijd verder zetten.

Want het hoeft geen fataliteit te zijn.  In weerwil van wat men ons wil laten geloven  : onze eisen horen niet thuis in het vriesvak !

De middelen zijn er. De taalwet in Brussel kan klauwen en tanden krijgen,  Vuye en Wouters dienden een wetsvoorstel in dat dit, zonder bijzondere meerderheden en grendels, kan waarmaken. Het volstaat van “ja” te stemmen. Maar hier opnieuw: waar zitten onze Vlaamse volksvertegenwoordigers ? Wat houdt hen tegen om de Vlaamse wil, de wil van hun kiezers door te drukken ? Waarom spannen ze zich in om het tegengestelde aan te tonen: namelijk dat België werkt ?

Waarom blijft het oorverdovend stil over de verlammende transfers waar Vlaanderen wel armer van wordt zonder dat het economisch herstel in Wallonië wordt ondersteund ?  Die transfers blijven onverkort verder gaan en een recente studie van het Aktiecomité Vlaamse sociale zekerheid heeft aangetoond dat er nog verborgen transfers bestaan.  Via de politie- en brandweerzones verliest Vlaanderen minstens  165 miljoen euro per jaar.  Een peulschil in het hele miljardenverhaal maar symptomatisch voor wat België echt is: geen staat maar een mechanisme om welvaart van Vlaanderen over te brengen naar Wallonië en het Brussels hoofdstedelijk gewest.

Volk, word staat...laat het niet langer een slogan blijven, want ja, het kan! Maar wij moeten dat in de eerste plaats zelf willen.

Ik besluit:

Vlaanderen móet, nu meer dan ooit, zijn toekomst zelf kunnen bepalen. Zonder België, omdat het niet anders kan! Tegen België, omdat het moet!

Vandaar, Vlaamse vrienden, dat ik traditiegetrouw wil besluiten met mijn immer terugkerend credo. Het credo waarmee ik al mijn toespraken besluit: wij staan en gaan voor niets minder dan voor een onafhankelijke Vlaamse republiek, die enerzijds haar toekomst in een verenigd Europa van onafhankelijke volkeren – en dus zeker niet de huidige EU - naar eigen inzicht gestalte geeft én anderzijds blijft aansturen op een hereniging met Noord-Nederland!

Zoals het was in 1815, want aan de ongrondwettelijke staatsgreep van 1830 hebben wij geen boodschap!!!

Dus nogmaals: Volk, word Staat !

Ik dank U !

 

Zondag 25 augustus 2019: 18de IJzerwake